باب الطمأنينة قال اللّه تعالى : يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً « 1 » « 2 » . [ معناها ] الطمأنينة سكون يقويه أمن صحيح شبيه بالعيان . اين تعريف است از براى طمأنينه به چيزى كه دلالت مىكند بر آنكه طمأنينه تفضّل دارد بر سكينه . چرا كه قول او كه : « طمأنينه سكون است » اشارت مىكند به آنكه اصل طمأنينه سكينه است ؛ و قول او كه : « قوّت مىدهد آن سكون را امنى صحيح » اشارت مىكند به آنكه طمأنينه زيادتى دارد بر سكينه به اين تقويت . پس طمأنينه كمالى است از براى سكينه و مقامى است فوق مقام او . چرا كه امن صحيح نمىباشد مگر از يقين تامّ ، و اگرنه نمىباشد صحيح . سپس « 3 » گفت : « شبيه به عيان » پس به درستى كه امنى كه قوىّ مىسازد سكينه را نيست از يقين علمى . پس بتحقيق كه سكينه ناشى مىشود از مقام احسان كه او مشاهده است ، و طمأنينه فوق اوست . پس يقينى كه مقوّى اوست به امن ، يقين مشاهده است ، رسيده است به غايتى كه شبيه است به معاينه . پس به درستى كه معاينه فوق مشاهده است و او نهايت مقام مشاهده است و كمال اوست ، چنان كه طمأنينه كمال است از براى سكينه و نهايت است از براى او ، فهميده مىشود اين از بيان او از براى فرق ميان ايشان .

--> ( 1 ) . ك : - ارجعى إلى ربّك راضية مرضية . ( 2 ) . فجر / 27 . ( 3 ) . اصل : پس .